کاراته کا

مشکل عمده ما در جامعه، کمبود مربی، کمبود دان و درجه و یا کمبود مدارک ورزشی نیست. بلکه کمبود مربی آَشنا به شیوه‌های کلاس‌داری به ویژه در رده‌های سنی نونهالان، نوجوانان و جوانان است. اگر هنرجویان علاقه چندانی برای تمرینات کلاس نشان ندهند، یکی از علل آن آشنا نبودن مربی به فن تدریس است.

اگر مربی بتواند کلاسی جذاب، با نشاط، زنده و متنوع برگزار نماید به طوری که هنرجویان در آن احساس خستگی نکنند کلاسها پر جمعیت و مربیان در امر تدریس و کلاس‌داری موفق خواهند بود و خیلی بهتر و زودتر به اهداف خود می‌رسند.

مربی کیست و دارای چه ویژگی‌ها و صفاتی است؟ وظایف مربی چیست و اساساً مربی چه اهدافی را دنبال می‌کند؟ همه این پرسشها و پرسشهای ناگفته‌ی دیگر درک ما را نسبت به مربی و مربیگری واضحتر و روشنتر می‌سازد. در حقیقت مربی موفق کسی است که به اهداف و موارد زیر برسد:

مربی کسی است که بداند به چه کسی آموزش می‌دهد. یعنی به شاگردان و هنرجویان خود شناخت کافی داشته باشد.

مربی کسی است که بداند چه چیزی را آموزش می‌دهد. یعنی به محتوای تدریس خود آگاهی داشته باشد.

مربی کسی است که بداند چگونه آموزش دهد. یعنی از بهترین روش‌های آموزش و انتقال مفاهیم آگاهی داشته باشد.

مربی کسی است که بداند برای چه آموزش می‌دهد. یعنی هدف از آموزش و تدریس را بداند.

به بیان دیگر مربی باید چهار واژه را خوب بداند که آنها عبارتند از شناخت، محتوا، روش و هدف. معروف است برای انجام هر کاری سه شرط لازم است تخصص، توانایی و اراده.

اگر مربی موضوع درس را مشخص نکند به ناچار گرفتار پراکنده‌گویی و تداخل موضوعات می‌شود. این امر در مورد مربیانی که تخصص ندارند بیشتر صدق می‌کند. نداشتن برنامه تدریس به این شلختگی دامن می‌زند و معلوم است پس از مدتی از این کلاس هیچ قهرمان و فرد متخصصی پرورش پیدا نخواهد کرد.

به نظر می‌رسد مربی کاراته بهتر است جمع نگر باشد. به این معنا که در مثلث مربی، موضوع تدریس و هنرجو توجه ویژه‌ی مربی به هنرجویان بطور عموم است و به تک تک هنرجویان توجه و تمرکز فردی ندارد؛ بلکه همه هنرجویان را در نظر آورده و پیشرفت کلاس را پیگیری می‌کند. در کلاس کاراته اقتدارطلبی از سوی مربی مطلوب است و یک نظم منطقی که بیانگر روح بودو (نظامی‌گری) و رزمندگی است باید درکلاس حکمفرما باشد.

دوجو یا کلاس درس کاراته شرایط و وضعیت خود را دارد و هنرجویان نباید این کلاس را با کلاسهای موسیقی، زبان، ریاضی یا غیره مقایسه کنند. قوانین دوجو مو به مو باید اجرا شود تا انضباط لازم جهت انتقال فنون و مفاهیم از مربی به شاگرد مهیا شود.

نویسنده: رضا رسولی